Μπίλης: "Είμαι οπαδός του Πιερικού. Δεν θα ξεχάσω όμως την ΑΕΛ και τη Νίκη"

Μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη έδωσε ο Λεωνίδας Μπίλης στο rockngoal.gr και στον Κυριάκο Αποστόλου, στην οποία μίλησε για όλους και για όλα. Δεν έκρυψε πως είναι οπαδός του Πιερικού, ενώ ξεχωριστή θέση στην καρδιά του έχουν η Νίκη Βόλου και η ΑΕΛ ενώ αισθάνεται πικραμένος καθώς η δικαιολογία απομάκρυνσής του από τον Τύρναβο ήταν πως η ομάδα δεν έπαιξε θεαματικό ποδόσφαιρο...

Διαβάστε την ενδιαφέρουσα συνέντευξη:

Εδώ και λίγο καιρό δεν κάθεσαι σε κάποιον πάγκο... τα επόμενα σχέδια σου;

«Αυτή τη στιγμή δεν βρίσκομαι στον πάγκο κάποιας ομάδας, ξεκουράζομαι κι έχω αφιερωθεί στην προπόνηση της οικογένειας μου (γέλια). Η χρονιά ήταν πολύ έντονη για εμένα, πέραν του ότι άλλαξα τρεις συλλόγους, είχα και μία πολύ δύσκολη διαδικασία της σχολής UEFA Professional που έπρεπε να τελειώσει (η δεύτερη φάση). Μιλάμε για ένα δύσκολο πρόγραμμα που είχε διάρκεια είκοσι ημέρες (7 με 27 Ιουνίου) και πλέον με το ανώτατο πτυχίο που απέκτησα μπορώ και με το νόμο να προπονήσω ομάδες από την Α΄ Εθνική της Ελλάδας μέχρι σε όλες τις Premier του εξωτερικού. Όπως καταλαβαίνεις έπειτα από την κούραση όλης της σεζόν, είχα την ευκαιρία για λίγο ξεκούραση, καθώς στις επόμενες μέρες πρέπει να κοιτάξω το μέλλον μου. Δεν σου κρύβω ότι περίμενα πως θα συνεχίσω στον Τύρναβο, άλλωστε για αυτό το λόγο πήγαν πίσω τα σχέδια μου. Μάλιστα, μου είχε γίνει μία πρόταση πριν το παιχνίδι με τον Τηλυκράτη στη Λευκάδα, αλλά την «πάγωσα» γιατί θεωρούσα πως έπρεπε εκείνη τη χρονική στιγμή να δώσουμε το 100% των δυνατοτήτων μας σε μία πολύ δύσκολη φάση για την ομάδα. Παρόλο που πήραμε το εισιτήριο της ανόδου, μετά την Λευκάδα, απάντησα εκ νέου αρνητικά σε πρόταση ομάδας από την Β΄ Εθνική γιατί ήθελα να περιμένω τον Τύρναβο και επειδή δεν θεωρούσα σωστό να φύγω προτού ξεκαθαρίσουν τα πράγματα εκεί».

Θα μας να μας αποκαλύψεις την ομάδα;

«Ναι. Ήρθα σε επαφή με τον κ. Διαμαντόπουλο του Αιγινιακού, καθώς, με πήρε τηλέφωνο και με ρώτησε για τις προθέσεις μου. Του είπα ότι περιμένω να μιλήσω με τον Τύρναβο... Αυτό το λέω για να καταλάβει ο κόσμος του συλλόγου, ότι, ήμουν αφοσιωμένος και σεβάστηκα παράλληλα, την ομάδα που δούλεψα τους τελευταίους δυόμιση μήνες και όλοι μαζί καταφέραμε πολλά».

Πήρες το δίπλωμα της σχολής UEFA Professional στη δεύτερη φάση. Εξήγησε στον κόσμο την σημασία της σχολής...

«Όλη η διαδρομή μέχρι εδώ είναι αρκετά δύσκολη και χρονοβόρα, αφού όλοι ξεκινάνε από το κατώτατο πτυχίο το UEFA C, συνεχίζουν με το UEFA B, το UEFA A (έχει δύο φάσεις των δέκα ημερών), ώσπου να φτάσουν στο UEFA Pro (ανώτατο) που είναι χωρισμένο σε δύο περιόδους των είκοσι ημερών. Τα χρόνια που χρειάζεται για να φτάσει κάποιος στο UEFA Pro, ανέρχονται στα έξι με επτά, με το επίπεδο δυσκολίας συνεχώς να ανεβαίνει, όπως και το κόστος για τα δίδακτρα της σχολής. Αξίζει να σημειωθεί πως τα πτυχία που δίνονται κάθε δύο χρόνια από την UEFA είναι μόλις εικοσιπέντε, ενώ δεν γνωρίζουμε εάν τα επόμενα χρόνια θα έχει το δικαίωμα η ΕΠΟ να μοιράζει αυτούς τους τίτλους υπό την αιγίδα της».

Στη σχολή ήσουν μαζί με τον Μιχάλη Ζιώγα, σωστά;

«Ναι, όμως δεν ήταν εκεί μόνο ο Μιχάλης (σ.σ. Ζιώγας). Ο αριθμός των παιδιών που ήμασταν μαζί ήταν 25 μέσα σε αυτούς πολλά μεγάλα ονόματα του ελληνικού ποδοσφαίρου, όπως ο Στέλιος Γιαννακόπουλος, ο Στέλιος Μανωλάς, ο Μιχάλης (σ.σ. Ζιώγας) ο Σωκράτης Οφριδόπουλος, ο Νίκος Νταμπίζας, ο Αλέκος Αλεξανδρής, ο Θοδωρής Παχατουρίδης. αλλά και άνθρωποι που δουλεύουν ήδη στη Β΄ Εθνική, όπως ο Μαραντάς της Καβάλας».

Ας γυρίσουμε στον Τύρναβο... Μετά τα πανηγύρια της ανόδου και την μη επαναπρόσληψη σου στον πάγκο της ομάδας, με την διοίκηση ψυχράθηκαν οι σχέσεις;

«Όχι, με την διοίκηση είχα και έχω μία καλή σχέση. Ο πρόεδρος μετά την Λευκάδα μου είπε ότι θέλει δεκαπέντε ημέρες να σκεφτεί για το μέλλον του στο ποδόσφαιρο. Επειδή, οι καταστάσεις είναι δύσκολες και όλοι οι μεγαλομέτοχοι των ομάδων, πρέπει να κάνουν συγκροτημένες κινήσεις με γνώμονα το τι επιθυμούν να αποκομίσουν από την ενασχόληση τους με το ποδόσφαιρο, δόθηκε μία περίοδο ηρεμίας. Έπειτα, παρακολουθήσαμε ένα παιχνίδι στο Πανθεσσαλικό για την Β΄ Εθνική...»

Όλοι έλεγαν εκεί, ότι είχε επέλθει συμφωνία...

«Η αλήθεια είναι ότι ήμασταν πολύ κοντά, καθώς όλα γίνονταν μέσα σε πολύ καλό κλίμα. Όταν έφυγα για την Ρόδο (σ.σ. για το UEFA Pro) μου διαβεβαίωσε ο κ. Μπρέζας πως θα συγκροτούνταν το νέο Δ.Σ. και μετά την συγκατάθεση των υπολοίπων θα ξεκινούσε ο προγραμματισμός για την επόμενη χρονιά που από μέρους μου ήδη είχε παραδοθεί στα κατάλληλα πρόσωπα της διοίκησης. Όσο ήμουν στη σχολή όμως, τα δεδομένα φαίνεται πως άλλαξαν, αφού διάβαζα καθημερινά ότι η διοίκηση του Τυρνάβου έχει επαφές με άλλους προπονητές (Αμανατίδης, Βούζας, Διλμπέρης). Εγώ τότε γελούσα με τα δημοσιεύματα, καθώς είχα εμπιστοσύνη στα λεγόμενα του προέδρου Να ξεκαθαριστεί ότι ο κάθε πρόεδρος έχει το δικαίωμα να μιλάει με άλλους προπονητές, οφείλει όμως να έχει «κλείσει» την υπόθεση με τον προηγούμενο».

Τελείωσες από την Ρόδο, όταν γύρισες;

«Μέχρι να γυρίσω δεν είχα αρκετή επικοινωνία με τον κ. Μπρέζα λόγω περιορισμένου χρόνου, κι οφείλω να πω, πως αυτό που έγινε δεν μου άρεσε. Όταν επέστρεψα, μιλήσαμε και μου ανακοίνωσε ότι κάποια μέλη του νέου Δ.Σ. ήταν αντίθετοι στην παραμονή μου, έτσι έπρεπε να βρεθεί μία άλλη λύση...».

Ποιος λόγος θεωρείς ότι, ήταν εκείνος που έκανε τα μέλη της διοίκησης να μην θέλουν να ανανεώσεις με την ομάδα;

«Αρχικά θα ήθελα να πω, ευτυχώς που ο Βασίλης Μπρέζας δεν τους ρώτησε όταν με προσέλαβε γιατί τα αποτελέσματα ίσως να ήταν διαφορετικά (γέλια). Στον Τύρναβο παρουσιάστηκα ως ένας φίλος που ήρθε για να «βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά», σε μία δύσκολη στιγμή. Εγώ όμως, ποτέ δεν λειτούργησα φιλικά, αλλά αυστηρά και επαγγελματικά προς όλους (διοίκηση-παίκτες). Το μικρό χρονικό διάστημα που βρέθηκα στο «τιμόνι» του συλλόγου, έπρεπε να ακούω τους πάντες αλλά να παίρνω τις αποφάσεις μόνος μου. Δεν άφησα κανέναν να παρέμβει στο έργο μου και ίσως αυτό το απόμακρο στιλ που επέλεξα να έχω στην εργασία μου μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος, να ενόχλησε μερικούς από το περιβάλλον του Τυρνάβου, με αποτέλεσμα να βρίσκουν αρνητικά στοιχεία στη δουλειά μου. Ένα από αυτά που άκουσα από τρίτους, είναι ότι η ομάδα δεν απέδιδε καλό και θεαματικό ποδόσφαιρο, μόνο που το λέω, με πιάνουν τα γέλια, αφού ούτε ένας δεν μου είπε κάτι τέτοιο, αλλά ούτε στο συμβόλαιο μου «γραφόταν» ότι έρχομαι για να παίξουμε καλή μπάλα, αυτό που γνώριζα όταν ήρθα στον Τύρναβο είναι ότι έχουμε στόχο την άνοδο για να πάρει ο κόσμος χαρά αλλά και η ΠΑΕ μία υπεραξία... Τι εννοώ με αυτό; Η εταιρία με την συμμετοχή της στην Β΄ Εθνική θα εισπράξει μία... αμφίβολη επιχορήγηση των 300.000 από την ΕΠΟ, ενώ εάν παρέμενε στην Γ΄ Εθνική θα εισέπραττε ένα αμφίβολο (σ.σ. και πάλι) ποσό των 50.000 (σ.σ. το πολύ), μιλάμε για χαώδεις διαφορά. Ευτυχώς με ψύχραιμη διαχείριση στα έξι ματς που κάθισα στον πάγκο της ομάδας, ήρθε το επιθυμητό...».

Στη πρώτη ήττα-σοκ πως αντέδρασες (σ.σ. από τον Οδυσσέα Κορδελιού);

«Κοιτάξε, όταν ένας προπονητής έχει πανηγυρίσει τέσσερις ανόδους από την Β΄ Εθνική στη Γ΄ Εθνική (Αετός Σκύδρας, Βατανιακός, Αναγέννηση Γιαννιτσών, Τύρναβος), μπορεί να εργαστεί με περισσότερη ηρεμία και εμπειρία στα δύσκολα. Βρήκαμε τον χρόνο να προπονηθούμε σωστά με το υλικό που υπήρχε, κάναμε οκτώ αλλαγές από τους έντεκα που έπαιζαν συνέχεια και ξαφνικά αλλάξαμε προς το καλύτερο την αγωνιστική μας παρουσία. Ματς δίχως αύριο θα χαρακτήριζα εκείνο με τον Εθνικό Σιδηροκάστρου, μιας και ο αντίπαλος μέχρι τότε ήταν καλύτερος από εμάς και έρχονταν στην έδρα μας για δύο αποτελέσματα. Οι παίκτες πραγματοποίησαν την καλύτερη τους εμφάνιση εδώ και 2-3 χρόνια, ανταποκρίθηκαν με τον καλύτερο τρόπο στην κρισιμότητα του αγώνα, όπως και στην... πίεση του κόσμου για νίκη. Από κει και πέρα όλοι το πίστεψαν ότι μπορούμε να ανέβουμε, αφού ακολουθούσαν αναμετρήσεις δύσκολες μεν αλλά, με ομάδες που ήταν σχεδόν... αδιάφορες»!

Ποιο ήταν το στοιχείο στη θητεία σας, που έκανε το Τύρναβο να ξεχωρίσει από τις υπόλοιπες ομάδες;

«Ο Τύρναβος όταν ήρθα, ήταν μία ομάδα εντελώς αναξιόπιστη αμυντικά. Αυτό δεν το λέω εγώ κι ούτε θέλω να κατηγορήσω τους προηγούμενους συναδέλφους, αλλά το έδειχναν τα στατιστικά. Όταν στο σύνολο δεν διαθέτεις την καλύτερη άμυνα, ούτε έναν ποδοσφαιριστή που θα σου βάλει 15-20 γκολ στη σεζόν, πρέπει να βρεις τρόπους να σκοράρεις πάνω από μία φορά. Με την δική μου δουλειά αλλά και του επιτελείου μου, καταφέραμε πολλά. Πρώτον, με τον Θανάση Κούρτογλου, αλλάξαμε τον ρυθμό της προπόνησης, όπως επίσης γίναμε καλύτεροι και στην μετάβαση της μπάλας από την άμυνα στην μεσαία γραμμή και έπειτα στην επίθεση. Αργότερα, εισήλθε στο τιμ και ο Πέτρος Καραναστάσης που βοήθησε να «μπει» μία τάξη στα αποδυτήρια. Εκεί (το αναφέρω πρώτη φορά) υπήρχε πρόβλημα, γιατί οι μεταγραφές του Δεκεμβρίου δεν είχαν αφομοιωθεί από τους υπόλοιπος κι έτσι δεν υπήρχε ομοιογένεια. Κατορθώσαμε με πολύ κόπο να «κουκουλώσουμε» το πρόβλημα και να λειτουργήσουμε όλοι για την ομάδα. Φέραμε σε επαφή τα παιδιά που δεν μιλούσαν μεταξύ τους και είπαμε στα αποδυτήρια ότι όλα αυτά τα προβλήματα, θα πάνε στην άκρη για να επιτευχθεί ο στόχος μας. Είναι πολύ σημαντικό, εκτός από το αγωνιστικό κομμάτι να «κουμαντάρεις» σωστά και τα εσωτερικά της ομάδας. Θυμάμαι την ημέρα που θα παίζαμε με τον Εθνικό Σιδηροκάστρου μπροστά σε τόσο κόσμο, δεν έβγαινε φωνή από το άγχος, κι ο άνθρωπος που ήταν πιο κοντά μου από όλους της διοίκησης, ο Γιώργος Ευαγγέλου κατάφερε να μας ηρεμήσει. Οφείλω να τονίσω πως ότι είχα ανάγκη ο συγκεκριμένος μου το παρείχε το συντομότερο δυνατό. Δεν υποτιμώ το έργο των υπόλοιπων παιδιών αλλά για εμένα ο Ευαγγέλου ήταν το πρόσωπο «κλειδί» σε αυτό το χρονικό διάστημα και έπρεπε να το αναφέρω».

Εντύπωση μου προκάλεσε, η απουσία τριών σημαντικών προσώπων (Ευαγγέλου - Μπίλης - Μπεριτζάς) από την εκδήλωση που διοργάνωσε ο Δήμος Τυρνάβου με σκοπό να σας βραβεύσει για την άνοδο... Γιατί δεν ήσασταν εκεί;

«Γενικά δεν μιλάω πολύ συχνά στα ΜΜΕ, αλλά όταν το κάνω, θέλω να ακούγονται αλήθειες, δίχως να χαϊδεύω αυτιά, θα σου αναφέρω ακριβώς τι έγινε, τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση. Δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον γενικό Αρχηγό της ομάδας που μου ζητούσε να παρευρίσκομαι στην εκδήλωση. Από την πλευρά μου, τον ρώτησα αν έχει έρθει σε συνεννόηση με την διοίκηση ή πρόκειται για μία δική του πρωτοβουλία. Μου απάντησε πως θεωρεί αυτονόητο να είναι ο προπονητής που ανέβασε κατηγορία την ομάδα, αφού για όλους αυτούς, θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση. Με τη σειρά του του ζήτησα να μιλήσει με τον πρόεδρο, μήπως και υπάρχει κάποιο θέμα με την παρουσία μου, επειδή εκεί θα βρίσκονταν ο τωρινός προπονητής. Πέρασαν δύο-τρεις μέρες, όπου μου τηλεφώνησε πάλι και μου μετέφερε ότι όντως υπάρχει μία ανησυχία στη διοίκηση και ότι θα ήταν καλύτερα να μην δηλώσω παρών. Θεωρώ πως όταν δεν καλείς τον βασικό πρωταγωνιστή της ανόδου είναι ένα τεράστιο λάθος από τους ανθρώπους που πήραν αυτή την απόφαση. Εγώ, δεν έχω κάτι προσωπικό με τον προπονητή που είναι τώρα στον Τύρναβο και του εύχομαι καλή επιτυχία. Ας δώσουν εκείνοι την πλακέτα μου στον επόμενο προπονητή, που θα μπορέσει να πετύχει με ιδρώτα και κόπο σημαντικά αποτελέσματα για την ομάδα. Για να κλείσω, με λύπη μου παρατηρώ ότι παιδιά που έδωσαν το αίμα τους για τον Τύρναβο, αξιολογήθηκαν λάθος από το τωρινό επιτελείο και πλέον αποτελούν παρελθόν... Να ξέρετε ότι η αχαριστία είναι ένα μεγάλο μείον και αυτός που είναι αχάριστος, συνεχώς θα το βρίσκει μπροστά του».

Πως μπορεί κάποιος που ξεκινά από το «μηδέν» την αξιολόγηση, να κάνει λάθος;

«Όταν επιλέγεις μερικά άτομα σε μία επαγγελματική ομάδα για να συνεργαστείς, κατά την προσωπική μου άποψη πρέπει να κοιτάς το βιογραφικό τους και την εμπειρία τους. Όταν ένας προπονητής αξιολογείται από μία άπειρη διοίκηση, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα λάθους, το ίδιο ισχύει για τους ποδοσφαιριστές, εφόσον αξιολογηθούν από άπειρο τεχνικό επιτελείο. Ο καθένας όμως έχει την ευκαιρία να πάει ψηλά και όλοι κρίνονται από τα αποτελέσματα τους».

Στην άκρη του μυαλού σου, έχεις την σκέψη, ότι μπορεί να αξιολογήθηκες εσύ ή οι παίκτες από τρίτους;

«Κοίταξε, οι μάνατζερ στο σύγχρονο επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι μία μεγάλη πληγή και εάν έχει γίνει κάτι τέτοιο είναι μεγάλο ατόπημα. Θεωρώ, ότι η διοίκηση και ο προπονητής είναι υπεύθυνος για οποιαδήποτε αξιολόγηση. Θέλω να τονίσω ότι σε καμία μου ομάδα δεν συνεργαζόμουν ποτέ με έναν ή δύο ατζέντηδες, παίκτες παίρνω από όλους. Ίσως, επειδή ανήκω σε αυτή τη κατηγορία να μην αρέσει σε πολλούς, καθώς δεν βγάζουν μεροκάματο, από την πλευρά μου όμως είμαι ήσυχος και καθαρός προς το επάγγελμα μου και τους εργοδότες μου».

Θα ήθελες να πεις δύο λόγια για τον τωρινό προπονητή του Τυρνάβου, τον Άγγελο Διγκόζη;

«Δεν μπορώ να κρίνω έναν συνάδελφο μου από τώρα, θα ήταν λάθος να το κάνω. Είναι ένα άπειρο παιδί που θέλει στήριξη από όλους και εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να πετύχει και μαζί του να αναδειχτούν νέοι ποδοσφαιριστές. Δεν θα ήθελα ποτέ να γίνω σαν τον κ. Αλεξίου που μετά την ήττα μας από το Κορδελιό, θέλησε να μας «πικάρει» για να συμπαρασταθεί στον προκάτοχο μου, τον κ. Μπεριτζά που τυγχάνει να είναι και φίλοι. Αυτό δεν είναι κακό, αλλά το καλύτερο για εκείνον θα ήταν να κοιτάει την δουλειά του και όχι να μειώνει τους άλλους. Τότε δεν μίλησα, αλλά τώρα με βάση τα αποτελέσματα, θα ήθελα να του πω, να δει που τερμάτισε η ομάδα του σε σχέση με τον Τύρναβο».

Κάποιος... μπορεί να ισχυριστεί ότι ο κ. Αλεξίου έχει ομάδα αλλά εσύ την συγκεκριμένη χρονική στιγμή είσαι άνεργος...

«Καταρχήν, θα έχετε νέα μου πολύ σύντομα όσον αφορά το μέλλον μου. Δεύτερον, εγώ δεν έχω κάτι προσωπικό με τον κ. Αλεξίου, απλά απάντησα στις «τότε» δηλώσεις του. Του εύχομαι στα Γιαννιτσά να έχει μία καλή πορεία αν και τα οικονομικά προβλήματα είναι μεγάλα. Σημαντικό είναι να φέρει ξανά τον κόσμο στο γήπεδο, όπως είχαμε κάνει εμείς όταν ο σύλλογος ανέβηκε κατηγορία».

Οι προτάσεις σου προέρχονται από;

«Την Football League»...

Κατά τη γνώμη σου, τι θα ήταν καλό να κάνει ο Τύρναβος για να παραμείνει στην «αφρόκρεμα» του ελληνικού ποδοσφαίρου;

«Θα πρέπει να κοιτάξει σιγά-σιγά να παράγει - μαζεύει ταλέντα από τις γύρω περιοχές για να φτιάξει ένα δυνατό και τοπικό σύνολο σε τρία χρόνια. Οι σύλλογοι που θα έχουν κόσμο, ακαδημίες και υποδομές, θα επιζήσουν στον επαγγελματικό χώρο του αθλήματος. Στο πέρασμα μου από την ομάδα, «στάμπαρα» ένα παιδί που μπορεί να κάνει καριέρα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Μιλάω, για τον Γιάννη Παπαϊωάννου στον οποίο αλλάξαμε θέση (σ.σ.δεξί μπακ) και τα πήγε περίφημα στα καθήκοντα του. Εφόσον του αρέσει η θέση και δουλέψει πάνω σε αυτή, μπορεί να πετύχει σπουδαία πράγματα στα επόμενα χρόνια».

Πως πήρατε την απόφαση να τον μετατοπίσετε;

«Τα χαρακτηριστικά του Γιάννη Παπαϊωάννου ταιριάζουν καλύτερα με την θέση του δεξιού οπισθοφύλακα, παρά με εκείνη που τον χρησιμοποιούσαν μέχρι πρότινος».

Για να κλείσουμε, θα ήθελα να πεις στον κόσμο, ποια ομάδα υποστηρίζεις;

«(Γέλια)... Η ερώτηση σας είναι δύσκολη αν και έχω απαντήσει στο παρελθόν. Είμαι οπαδός του Πιερικού, καθώς εκεί ανδρώθηκα ποδοσφαιρικά. Μπορώ να πω όμως ότι, ξεχωριστό κομμάτι στην καρδιά μου κατέχουν η ΑΕΛ και Νίκη Βόλου. Όταν ήμουν προπονητής στον Πιερικό, είχα δηλώσει πως το μεγαλύτερο «θαύμα» του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν ήταν η κατάκτηση του Euro 2004 από την Εθνική ομάδα, αλλά το πρωτάθλημα της Λάρισας το 1988. Αυτό που πέτυχε η ΑΕΛ, δύσκολα θα σπάσει... Δεν σου κρύβω, ότι θα ήθελα να δουλέψω με τα «βυσσινί». Όσον αφορά τη Νίκη Βόλου, κέρδισε την συμπάθεια μου, καθώς είναι μία προσφυγική ομάδα».

Η ποδοσφαιρική σας «αγάπη» στο εξωτερικό;

«Η Αθλέτικ Μπιλμπάο. Είμαι φανατικός υποστηρικτής των συλλόγων που δίνουν βάση στους τοπικούς παίκτες... Η Μπιλμπάο είναι ο μεγαλύτερος σύλλογος στον πλανήτη, καθώς στηρίζεται σε Βάσκους και διαπρέπει συνεχώς στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου, το ισπανικό...».

Σε ευχαριστώ για τον πλούσιο διάλογο μας, θα ήθελα ένα μήνυμα σας για το φινάλε...

«Εύχομαι να κάνω καιρό να δώσω άλλη συνέντευξη (γέλια). Θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο του Τυρνάβου για την στήριξη αλλά και την υποδοχή ηρώων που μας επιφύλαξαν στην επιστροφή μας από την Λευκάδα, θα μου μείνει για πάντα στο μυαλό. Δεν ήμαστε ήρωες, αλλά επαγγελματίες και προσφέραμε αυτό που έπρεπε. Θα παρακολουθώ τα αποτελέσματα της ομάδας όσο μπορώ και ελπίζω να ζήσει αυτός ο κόσμος μεγαλύτερες χαρές από την περσινές... Τέλος, θα ήθελα να σας εκμιστηρευτώ το δικό μου «μότο» όσον αφορά την προπονητική... «Οι καλοί καπετάνιοι στις φουρτούνες φαίνονται», γιατί στα δύσκολα οι λύσεις που βρίσκεις είναι πιο σημαντικές... Υγεία και ευτυχία σε όλο τον κόσμο».

Συνέντευξη στον Κυριάκο Αποστόλου